Nieuwe pagina | Nieuwe pagina | Berthus en Nelly Oktober | Telefoonkaarten japan | Nieuwe pagina | Nieuwe pagina | Cuttlebug embossing folders en stanzen | Double Do Alfabet | Nieuwe producten cuttelbug Verkrijgbaar!!!! | Kaarten gemaakt met de cuttlebug | Algemene informatie | E-mailformulier | Gastenboek | Weblog | Abdim ooievaar | Afrikaanse Gaper | Afrikaanse Maraboe | Afrikaanse Nimmerzat | Afrikaanse Wolhals Ooievaar | Hamerkop ooievaar | Indische Gaper | Indische Maraboe | Indische Nimmerzat | Indische Wolhals Ooievaar | Jariboe | Javaanse Maraboe | Maleise Nimmerzat | Schimmelkop Ooievaar | Schoenbek Ooievaar | Vorkstaart Ooievaar | Witte Ooievaar | Zadelbek Ooievaar | Zwartnek Ooievaar | Zwarte Ooievaar | Zwartsnavel Ooievaar | Wantlist Stork Stamps | Ooievaars postzegels | Ooievaar telefoonkaarten | Double Stork items | Ooievaar postzegellijst | Maximumkaarten | 1e Dagenvelopen | Ooievaar boeken en folders | Ooievaarverzameling | Ooievaarkaarten | Ooievaars schedels en skelletten | kerstkaarten met de cuttlebug

 

 

ZWARTSNAVEL OOIEVAAR      

CICONIA BOYCIANA

 

 

ANDERE BENAMINGEN

Engels :  Eastern White Stork, Japanese White Stork, Chinese White Stork,
              Blackbilled White Stork, Blackbilled Stork, Far Eastern Stork
Duits :  Schwarzschnabelstorch
Russian :  Kitaisky Bely Aist, Dalnevostochn Bely Aist
Japans :  Kono-tori, Ko
Chinees :  Pai-kuan, Bai-guan
Lengte :  Staand 110-150 cm  groot

 

 

UITERLIJK

Het is een hele grote vogel met zwarte vliegveren in de vleugels. De snavel is zwart en de poten en tenen zijn donker rood. Volwassen veren kleed, inclusief de staart, is wit tot vaalwit, de primaire en secundaire en grotere vleugelgedeelten zijn zwart met een licht paarse of groenige glans. Verscheidene van de primaire en secundaire veren hebben aan de bovenzijde van hun buitenste veren zilvergrijs tot wit( meer aanwezig dan bij de witte ooievaar).

Aan de basis van de voornek, is een losse kraag van wat langere veren, vaak bevuild, welke soms omhoog gaan staan tijdens het naderen. De snavel is zwart met een tikkeltje paars of diep rood aan de punt enigszins om hoog gekruld, en soms met een spleet tussen de beide snavel helften in het midden. De kale huid rond de ogen is rood en heeft een kristalachtige stuctuur. Ondanks dat er wat verschil is in lengte, zijn de sexen identiek,maar de mannetje zijn meestal zichtbaar groter dan de vrouwtjes en hebben een relatief meer massievere snavel.

 

 

BROEDVEREN KLEED

Tijdens het broedseizoen doen er zich geen opvallende veranderingen voor, behalve dat het nieuw gevormde veren kleed na de rui, schoner is en de zachte delen zijn meer helderder gekleurd. De naakte huid rond de ogen en de keelzak worden donkerder en rijker rood. De poten en tenen zijn donker rood. De iris is dof geel/grijs tot dof blauw.

 

 

JEUGD VEREN KLEED

Als ze een dag oud zijn, zijn de jongen bedekt met een vieze witte laag dons. De kale huid rond de ogen is licht roze/ oranje en de iris is donker bruin. De snavel is in het begin ivoorachtig tot grijs/wit met een gele tint dat later vies groen wordt en geel/oranje in kleur.  De poten en tenen zijn geelachtig roze in het begin en worden later licht oranje.

Na 16 dagen is het jong bedekt met een puur wit/grijs, en de kale gedeeltes op het kop zijn dan helder rood/oranje.

Na 62 dagen is de snavel donker grijs met een geelachtig/bruin met een scherpe rug, en de iris is licht geel/grijs.

 

 

VERSPREIDING EN POPULATIE

De Zwart snavel ooievaar broedt in het Amur en Ussuri Rivier gebied van de Sowjet Unie (ten westen van Blagoveshchensk en ten zuiden van het meer Khanka). En extreem noordoost waards van China (Heilongjiang, Jilin Provincies) en broedden vroeger  in Korea en Japan. Hij overwintert meestal in de Changjiang (Yangtze) vallei, in China overwinteren soms een paar in de Fukien Provincie en zelden in Hong Kong, soms in Taiwan, Zuid Ryuku eilanden.  Hij zwerft rond noordwaarts tot zuid Yakutsk en Sakhalin eilanden in Rusland en zuidwest tot aan Bangladesh, noordoost India en ten zuiden van Tibet. Russische vogels vertrekken van hun broedgebieden in  het midden Amur rivieren gebied, tussen eind Augustus en half September, andere migranten van  noordelijker gelegen gebieden trekken door het gebied in begin Oktober. In de Heilongjiang provincie, China, zijn voorjaarsgasten waargenomen die pas eind Maart in het broedgebied op kwamen dagen, en herfst migranten waren laat oktober vertrokken. Verder ten zuiden in de Liaoning provincie passeren voorjaarsgasten vrij snel in Maart, terwijl de herfstgasten langzaam overtrekken van half September tot half November, de herfstrek duurt langer en meer vogels gaan dan op trek. In Beidaihe (in Oost China) werden de meeste trekvogels waargenomen tussen 11- en 1500 uur .

De in de herfst trekkende ooievaars, vertonen een vast patroon, welke waarschijnlijk te maken heeft met de weersomstandigheden. In 1986 werd 71 procent van de trek waargenomen op 4 dagen namelijk 29 Oktober, 3 - 6 en 14 November. De meeste Zwart snavel ooievaars overwinteren ogenschijnlijk in de uitgestrekte vochtige gebieden, vlakbij de midden en lager gelegen Changjiang rivier in Zuid- centraal China, met een paar zwervers zuidwaarts tot aan Hong Kong. Ze komen daar vanaf midden Oktober al aan en het grootste aantal vogels is in December gearriveerd, ze trekken weer verder naar het noorden in begin Maart. Af en toe komt het wel eens voor dat individuele vogels overwinteren ten noorden van Korea. Sommige vogels overwinteren aan de monding van de Ussuri rivier in Rusland, terwijl ze hun prooi vangen door het ijs kapot te maken. In oost China, bij Beidaihe, komen de meeste voorjaarsgasten tijdens de laatste dagen van Maart voorbij. Echter veel meer trekvogels worden gezien tijdens de herfst die naar het zuiden trekken, dan dat er trekvogels worden gesignaleerd die naar het noorden trekken tijdens de lente, maar waarschijnlijk betekend dit voornamelijk dat de voorjaarstrek ergens anders plaats vindt.

 

 

ACHTERUITGANG ZWARTSNAVEL OOIEVAAR

In de dagen dat er in Japan nog broedende zwart snavel ooievaars voorkwamen was dit meestal hun vaste verblijfplaats of korte afstandsvogels die het hele jaar in Japan verbleven. De populaties zijn klein. Eens was de ooievaar een veel voorkomende vogel in Japan, nu is hij daar uitgestorven als broedvogel. De grootste achteruitgang van de Japanse populatie vond plaats tussen 1868 en 1895. Illegale jacht en later vergiftiging door kwik en andere agrarische chemicaliën zijn de grootste boosdoeners. Het laatste succesvolle broedpaar bracht in 1959 haar jongen groot. Nog maar 7 paar verbleven in 1966 in het wild in Japan, en slechts 1 in 1970, nu komt hij alleen nog maar af en toe voor als trekvogel of tijdens de winter.

 

De soort was nog steeds lokaal aanwezig in Korea tijdens de jaren ’40 Maar ook hier is de zwart snavel ooievaar als broedvogel verdwenen en wel in 1971 toen het mannetje van het laatste overgebleven paar werd afgeschoten.

Bij een datum ergens in 1989 is de zwart snavel ooievaar ook gestopt met broeden in Noord Korea.  In 1978 was de Russische populatie in het verre oosten naar schatting teruggelopen tot zo’n 166 broedparen. Aan de Russische kant van de Midden Amur Rivier in het Bureya-Arkhara gebied, vond men 31 paar broedend in een gebied van 162 vierkante km in 1975 slechts een dichtheid van 1 paar per 5,2 vierkante km. De meest bekende broedvogels komen aan de Russische grens voor, er is maar weinig bekend over broedgevallen in het Chinese gebied. Martin Williams registreerde in totaal 2729 overtrekkende zwart snavel ooievaars bij Beidahe, Hebei provincie in China tijdens de herfst van 1986. Dat is meer dan het dubbele van het eerder geschatte totaal van de gehele wereldpopulatie en vertegenwoordigd de meeste van de levende zwart snavel ooievaars op dat moment. De huidige schatting van de wereld populatie is ongeveer 3000 vogels. Een totaal van 1367 zwart snavel ooievaars werden geteld rond het gebied van de Changjiang rivier in China, in Januari 1989. En 121 in Hong Kong in 1991.

 

 

ECOLOGIE

De favoriete gebieden van deze soort zijn rivier valleien, natte graslanden, en moerassen met verspreide groepjes bomen. In het Russische verre oosten, zijn ze broedend gesignaleerd bij de lage gebieden rond rivieren op boomeilandjes, in verspreide gebieden van mos, veen en katoen moerassen. Vroeger toen ze nog als broedvogel in Japan en Korea voorkwamen waren ze vaak te zien bij door mensen aangelegde rijst plantages met vlakbij bos heuvels.

 

 

FOERAGEER GEBIEDEN

Overwinterende zwart snavel ooievaars in China kwamen voor bij meren moerassen en soms op zandstranden in eb en vloedgebieden. In het natte voorjaar van 1975, fourageerden volwassen zwart snavel ooievaars in Het Russische verre oosten binnen een straal van 100-600 meter van hun nesten, later in de zomer, toen de toestand droger werd, fourageerden ze 3-4 km verderop. In het droge voorjaar van 1976 moesten de zwart snavel ooievaars hun voedsel 3-7 km van hun nesten verzamelen. Fouragerende ooievaars lopen langzaam in ondiep of tamelijk diep water vaak tot aan hun buikveren en maken snelle pikkende bewegingen. Ze vinden hun voedsel meestal door dat ze het zien.

Soms echter, met name in troebel water waar hun zicht is belemmerd, vinden ze hun prooi op de tast. De zwart snavel ooievaars steken hun gedeeltelijk geopende bek in het water, terwijl ze door het water waden, dit vertoond veel gelijkenissen met de manier van voedsel vinden van de zwart nek ooievaar en dat van de zadelbek ooievaar.

Gedurende een observatie periode van 5 minuten stak de zwart snavel ooievaar 17 keer zijn bek in het water.

Om een karper te vangen had hij ongeveer 3 tot 5 minuten nodig, terwijl hij 2-3 minuten nodig bleek te hebben om een katvis te vangen. Shi, een bioloog vond uit dat winter zwart snavel ooievaars voornamelijk vroeg in de morgen tussen 0700-0900 uur gaan foerageren, en laat in de middag tussen 1500-1700 uur en rusten tussen de middag.

Een ooievaar die werd geobserveerd gedurende 10 uur, ving 486 stukken voedsel in 742 pogingen, dus 65% van de pogingen hadden succes.

 

 

VOEDSEL

Hun voedsel bestaat met name uit vis, kikkers waterinsekten, en andere dieren, zoals kleine knaagdieren, slakken, slangen, mosselen, wormen, en jonge zangvogeltjes. Het belangrijkste voedsel van een Zwart Snavel ooievaar bestaat uit vis zo’n 70-90% van het totale voedsel wat ze eten. In de Sovjetunie werd verder onderzocht in de magen van deze ooievaar soort dat hij ook veel waterplanten, stokjes en zaden eet. Hoewel het meeste misschien in de maag beland doordat het mee naar binnen gaat met het vangen van een dierlijke prooi, blijft het voor een langere periode in de maag. Overwinterende zwartsnavel ooievaars zijn in China geobserveerd terwijl ze plantaardig materiaal aan het eten waren en zand en kleine stenen. Een Chinese zwartsnavel ooievaar werd geobserveerd terwijl hij een katvis ving van ongeveer 750gram. Het totale voedsel pakket wat de zwartsnavel ooievaars ongeveer per dag nodig hebben varieert van 1.5-3.0 kg per dag, en 70 % daarvan is vis. Waarschijnlijk is de zwartsnavel ooievaar meer afhankelijk van natte foerageer gebieden en beter bestand tegen de kou dan de witte ooievaar.

 

 

TREK

Hij migreert naar het zuiden tijdens de herfst, maar later dan de Europese soort en overwinterd verder noordwaarts.

Zijn grotere postuur kan een aanpassing zijn tegen het koude weer. Overwinterende zwartsnavel ooievaars in zuid centraal China rusten in grote groepen in open laagstaand water.

 

 

NESTPLAATS

In het verre oosten van de Sowjet unie worden de nesten gebouwd op alleenstaande boomtoppen of aan de rand van het bosgebied. Ze zijn nog nooit dichter dan op een afstand van 4.5-5.5 km van menselijke nederzettingen gezien. Aan de andere kant in Korea, worden de nesten soms gebouwd in de buurt van huizen en dorpen. De nesten worden vaak gemaakt op de top van een boom op een hoogte van zo’n 4-17 meter. 50 Nesten in de Sowjet unie (verre oosten) werden gebouwd op zo’n 8 meter boven de grond. Er zijn een aantal gevallen bekend dat de zwartsnavel ooievaar gebruik heeft gemaakt van gebouwen of andere dingen die door de mens gebouwd zijn, zoals telefoonpalen.

 

 

NEST

Het nest platvorm wordt geconstrueerd van dode takken van zo’n 20-150 cm lang en wordt afgewerkt met dons, gedroogd gras, zegge en mos. Hij is 1.0-2.5 in diameter en ongeveer 0.5-2.0 meter hoog. De ooievaars gebruiken vaak ieder jaar hetzelfde nest, als ze in dat jaar daarvoor daar niet zijn verstoord. In de sowjet unie worden de nesten vaak gebruikt door kleinere vogels zoals de boomsperwers, en de witkeel spreeuwen. De ouders blijven nieuw nestmateriaal aanvoeren terwijl de jongen inmiddels al groot zijn.

 

 

PAARGEDRAG

Het paringsgedrag is nooit goed onderzocht in het wild. De meeste observaties vonden plaats bij zwartsnavel ooievaars in gevangenschap. Het gedrag komt met name overeen met het gedrag van de witte ooievaar.

Alleen sommige bewegingen zoals bijvoorbeeld de op en neer bewegingen en nek bewegingen verschillen en ook de nek wordt verder achterover gegooid. Tot zover zijn er nog geen waarnemingen met de vleugels waargenomen, hoewel die natuurlijk wel voor kunnen komen bij zwartsnavel ooievaars in het wild als er andere ooievaars over hun nesten vliegen. Het is bekend dat de duur van het snavel klepperen bij de zwartsnavel ooievaar korter duurt dan die van de witte ooievaar. Hoewel dit ook weer omstreden is door bevindingen dat het juist langer duurde. Sommige zwartsnavel ooievaars in gevangenschap klepperden sneller dan de witte ooievaar, terwijl andere juist weer langzamer klepperden. De intensiteit van de diverse gedragingen varieerden sterk. Vooralsnog kan worden gezegd dat er op dit gebied nog een hoop studie moet worden verricht, met name bij de zwartsnavel ooievaars in het wild.

In gevangenschap schijnt het wederzijds veren poetsen, synchrone op en neer bewegingen en het samen bouwen aan het nest de onderlinge band te versterken.

 

 

COPULATIE

Wilde zwartsnavel ooievaars paren op het nest zowel voor en tijdens het leggen van de eieren en nadat de jongen geheel ontwikkeld zijn. De wilde zwartsnavel ooievaars in China is geobserveerd dat het vrouwtje hiervoor het initiatief neemt door haar hoofd onder de vleugels van het mannetje te steken. In gevangenschap is gezien dat de beide vogels om elkaar heen draaien op het nest om daarna tot copulatie over te gaan.

 

 

EIEREN

Het aantal eieren dat per keer wordt gelegd is tussen de 2-5 eieren. De eieren zijn melkachtig van kleur tot vies wit en ovaal tot elliptisch. In de Sowjet Unie was het gemiddelde aantal eieren over 20 nesten 3.6 in 1975. In het daarop volgende jaar lag het gemiddelde aantal eieren per nest beduidend lager, i.v.m. de uitzonderlijke droge winter  bij 11 nesten op 2.73 per nest. De eieren worden normaal met intervallen van 2 dagen gelegd in gevangenschap. Maar dit verschilt nogal eens, zo werden in China met name intervallen van 4-5 dagen gerapporteerd. En er is zelfs gezien dat jongen soms 5-7 dagen in leeftijd van elkaar verschilden. Op het Chinese nest begonnen de zwartsnavel ooievaars 2 dagen nadat het 3e ei was gelegd te broeden. Beide sexen broeden, en verwisselen deze taak zo’n 4-6 keer per dag. Bij een paar geobserveerd in gevangenschap werd de broedperiode echt verdeeld in evenveel tijd voor beide partners. Maar bij andere observaties werd gezien dat het vrouwtje meer aan het broeden was en met name in de nacht. De incubatie tijd duurt bij wilde zwartsnavel ooievaars 30-34 dagen.

 

 

JONGEN

De jongen worden 4-8 keer per dag gevoerd, het mannetje brengt het meeste voedsel aan totdat de  jongen ongeveer een maand oud zijn. De inhoud van het voedsel dat in de Sowjet Unie het meeste werd gegeven aan de jongen bestond uit vissen van 80-140 mm lang. De ouders eten het voedsel wat de jongen laten liggen weer op.

Ze blijven ongeveer 55-63 dagen op het nest.  Nadat de jongen kunnen vliegen vertoeven ze ongeveer een week binnen een straal van 100-150 meter van het nest. De nestjongen vertonen al op en neer bewegingen vanaf het moment dat ze 1 dag oud zijn. Het snavel klepperen wordt luider naarmate ze ouder worden, omdat de snavel dat groeit en harder wordt. Het snavel klepperen van de ouders werd veel gehoord als mensen in de buurt van het nest kwamen. In de Sowjet Unie werden in 12 nesten in 1975 73% van de eieren uitgebroed en 81% van de eieren kwam uit en werden de jongen volwassen.

 

 

OORZAKEN VAN STERFTE ONDER JONGEN

De oorzaken van het sterven van de eieren en jongen zijn met name doordat de eieren onbevrucht zijn, eieren en jongen die volgens de ouders te klein zijn en uit het nest worden gegooid, nesten die verwoest worden en naar beneden vallen door storm. De nesten worden soms verwoest door Aziatische zwarte beren.

 

 

VERSCHIL WITTE EN ZWARTSNAVEL OOIEVAAR

Hoewel de witte ooievaar en de zwartsnavel ooievaar in feite broers van elkaar zijn, zijn er toch opmerkelijke verschillen merkbaar. Hun broed gebieden liggen 50 graden uit elkaar, zo’n 4000 kilometer. De verschillen qua uiterlijk zijn verder opmerkelijk waarneembaar. Omdat de verschillen zo groot zijn, is gesteld dat het hier om twee verschillende soorten ooievaars gaat, hoewel er ook wel eens is gezegd dat de een ondersoort van de ander zou kunnen zijn. De zwartsnavel ooievaar is veel groter in lichaamsgrote, en heeft ook een veel grotere staart.  De snavel van de zwartsnavel ooievaar is bij volwassenen zwart en groen met geel oranje bij jongen. Bij de witte ooievaar hebben de jongen een zwarte snavel en de ouders een rode. De huid rond de ogen van de zwartsnavel ooievaar is bij volwassenen rood terwijl deze bij de witte ooievaar zwart is. De iris van een volwassen zwartsnavel ooievaar is vaal geel/grijs tot vaal blauw, terwijl dit bij de witte ooievaar bruin is. Er is een opvallend meer grijs verwerkt in de bovenste vliegveren bij de zwartsnavel ooievaar. In gedrag bij natuurlijke broed gebieden verschillend de zwartsnavel ooievaar ook van de witte ooievaar. De zwartsnavel ooievaar nestelt normaal op 200-300 meter afstand van elkaar, en is gewoonlijk minder tolerant naar mensen toe dan de witte ooievaar. Ook in gevangenschap is de zwartsnavel ooievaar nerveuzer en temperamentvol, is liever solitair en agressiever dan de witte ooievaar.

Er zijn ook waarneembare verschillen tussen de op en neer gedragingen en tijdens dreiging.

 

 

BESCHERMING

Deze soort staat op een lijst van Appendix 1 van de Cites bijeenkomst welke internationale verkoop verbied.

Hij is in zijn totaliteit beschermd door de overheid in de Sowjet Unie, Japan en Korea, wat echter niet heeft doen voorkomen dat de zwartsnavel ooievaar kompleet is uitgestorven in 2 van deze landen. Eventueel in gevangenschap levende zwartsnavel ooievaars kunnen wel eens een zeer belangrijke rol gaan spelen in het behoud van deze soort, als de natuurlijke wilde populatie nog verder achteruitgaat. Meer dan 100 zwartsnavel ooievaars zijn op dit moment verdeeld over verschillende dierentuinen in de wereld. Hoewel de zwartsnavel ooievaars zich niet zo makkelijk aanpassen in gevangenschap als de witte ooievaars, zijn een aantal zwartsnavel ooievaars toch al wel tot goede broedsuccessen gekomen. Re introductie programma’s zijn zeer wenselijk in Japan en Korea, maar hebben alleen zin als de ecologische condities geschikt zijn om te overleven. Terwijl we overeengekomen zijn dat het broeden in gevangenschap wenselijk is, raden we toch ook streng aan dat er een beperking komt op de mogelijkheid om wilde jongen uit hun nesten weg te halen en aan allerlei dierentuinen te leveren. Alleen die dierentuinen die zich strikt toeleggen op het aanbieden van faciliteiten en goede broedprogramma’s mogen nog nieuwe jongen aangeleverd krijgen.

 

 

BEDREIGING

In de middel eeuwen was deze ooievaar gewoon in Japan tot 1879 en nestelde zelfs in het centrum van Tokyo, op de daken van boeddhistische tempels. Hun aantal ging drastisch achteruit tijdens de Meiji Era (1868-1912) met name doordat er illegaal op hem werd gejaagd. Vele broed bomen van de nog aanwezige populatie werden gekapt tijdens de 2e wereld oorlog. En de paar overgebleven zwartsnavel ooievaars gingen ten onder door insekticiden tijdens de jaren 1950 en 1960. Het laatste broedsucces in Japan vond plaats in 1959, waar 3 jongen groot groeiden uit 2 nesten. Verschillende broedpogingen in de jaren 60 leverde geen jongen op. Deze soort is in Japan nu compleet verdwenen als broedvogel. In de Sowjet Unie is de oorzaak van de achteruitgang te vinden in het platbranden van de bossen en het kappen van bomen, die gebruikt werden als broedplaats. Drainage van de natte gebieden en het verstoren van de natuurlijke evenwicht al daar door grote stuwdammen en krachtcentrales te bouwen. Het vergiftigen van voedsel door chemische insekticiden, stropen en het veranderen van het klimaat, zoals hevige droogte en stormen. Door de recente droogte en het tekort aan nest bomen is er een lage productiviteit van de zwartsnavel ooievaars in het Amoer gebied. In China is de zwartsnavel ooievaar beschermd door de regering.

Hoewel, de jacht en gevangen nemen van de zwartsnavel ooievaars voor voedsel en dierentuinen) te samen met herindeling van het landschap voor landbouw een ware bedreiging vormen voor de vogels. Sommige Chinese dierentuinen verkopen ze weer aan buitenlandse dierentuien. Op een nest in de Heijlong provincie, China konden slechts 4 jongen in het wild wegvluchten over een periode van 18 jaar, de meeste van de anderen werden gestroopt door mensen. De nesten zelfs en soms ook de bomen werden meegenomen voor brandstof. Overwinterende zwartsnavel ooievaars in Zuid-centraal China werden gedood door vergif dat gebruikt wordt bij de jacht op eenden, en ze worden bedreigt door overbevissing. Waardoor hun voedsel aanbod is gereduceerd, verder is de opkomende industrie en het verbouwen van voedsel op vroegere foerageer gebieden en andere activiteiten van mensen een grote bedreiging. De Nesten worden vaak door kraag beren leeggeroofd en ook de inheemse bevolking eet het vlees graag. Terwijl de Chinese eetstokjes uit de beenderen van de poten maken. In Japan waar deze ooievaar als het zinnebeeld van een lang leven gold, waren er in 1964 nog maar 13 over tegenover 25 in 1960. Daar zij zich in de vrij natuur niet meer voortplanten, mogelijk als gevolg van giftige insektenbestrijdingsmiddelen, heeft men nu voor de allerlaatste paren reusachtige kooien gebouwd.

 

 

JAPAN

De zwart snavel ooievaar is beschermd in Japan. De ooievaars worden daar in gevangenschap gehouden en gekortwiekt.

  

Zomers leven ze in het gebied 1 Dit gebied is ongeveer dezelfde temperatuur als in Europa. S’winters wordt het daar echter een stuk kouder. Van nature zouden de zwart snavel ooievaars dan naar de eilanden van Japan in gebied 2 trekken. Omdat ze gekortwiekt in een reservaat leven, kunnen ze niet zelf op trek. Vogelbeschermers brengen de ooievaars dan in auto’s ieder jaar heen en weer. Ooievaars uit China overwinteren ook in gebied 2. Wilde zwartsnavel ooievaars paren op het nest zowel voor en tijdens het leggen van de eieren en nadat de jongen geheel ontwikkeld zijn. De wilde zwartsnavel ooievaars in China is geobserveerd dat het vrouwtje hiervoor het initiatief neemt door haar hoofd onder de vleugels van het mannetje te steken. In gevangenschap is gezien dat de beide vogels om elkaar heen draaien op het nest om daarna tot copulatie over te gaan.

 

 

EIEREN

Het aantal eieren dat per keer wordt gelegd is tussen de 2-5 eieren. De eieren zijn melkachtig van kleur tot vies wit en ovaal tot elliptisch. In de Sowjet Unie was het gemiddelde aantal eieren over 20 nesten 3.6 in 1975. In het daarop volgende jaar lag het gemiddelde aantal eieren per nest beduidend lager, i.v.m. de uitzonderlijke droge winter  bij 11 nesten op 2.73 per nest. De eieren worden normaal met intervallen van 2 dagen gelegd in gevangenschap. Maar dit verschilt nogal eens, zo werden in China met name intervallen van 4-5 dagen gerapporteerd. En er is zelfs gezien dat jongen soms 5-7 dagen in leeftijd van elkaar verschilden. Op het Chinese nest begonnen de zwartsnavel ooievaars 2 dagen nadat het 3e ei was gelegd te broeden. Beide sexen broeden, en verwisselen deze taak zo’n 4-6 keer per dag. Bij een paar geobserveerd in gevangenschap werd de broedperiode echt verdeeld in evenveel tijd voor beide partners. Maar bij andere observaties werd gezien dat het vrouwtje meer aan het broeden was en met name in de nacht. De incubatie tijd duurt bij wilde zwartsnavel ooievaars 30-34 dagen.

 

 

JONGEN

De jongen worden 4-8 keer per dag gevoerd, het mannetje brengt het meeste voedsel aan totdat de  jongen ongeveer een maand oud zijn. De inhoud van het voedsel dat in de Sowjet Unie het meeste werd gegeven aan de jongen bestond uit vissen van 80-140 mm lang. De ouders eten het voedsel wat de jongen laten liggen weer op.

Ze blijven ongeveer 55-63 dagen op het nest.  Nadat de jongen kunnen vliegen vertoeven ze ongeveer een week binnen een straal van 100-150 meter van het nest. De nestjongen vertonen al op en neer bewegingen vanaf het moment dat ze 1 dag oud zijn. Het snavel klepperen wordt luider naarmate ze ouder worden, omdat de snavel dat groeit en harder wordt. Het snavel klepperen van de ouders werd veel gehoord als mensen in de buurt van het nest kwamen. In de Sowjet Unie werden in 12 nesten in 1975 73% van de eieren uitgebroed en 81% van de eieren kwam uit en werden de jongen volwassen.

 

 

OORZAKEN VAN STERFTE ONDER JONGEN

De oorzaken van het sterven van de eieren en jongen zijn met name doordat de eieren onbevrucht zijn, eieren en jongen die volgens de ouders te klein zijn en uit het nest worden gegooid, nesten die verwoest worden en naar beneden vallen door storm. De nesten worden soms verwoest door Aziatische zwarte beren.

 

 

VERSCHIL WITTE EN ZWARTSNAVEL OOIEVAAR

Hoewel de witte ooievaar en de zwartsnavel ooievaar in feite broers van elkaar zijn, zijn er toch opmerkelijke verschillen merkbaar. Hun broed gebieden liggen 50 graden uit elkaar, zo’n 4000 kilometer. De verschillen qua uiterlijk zijn verder opmerkelijk waarneembaar. Omdat de verschillen zo groot zijn, is gesteld dat het hier om twee verschillende soorten ooievaars gaat, hoewel er ook wel eens is gezegd dat de een ondersoort van de ander zou kunnen zijn. De zwartsnavel ooievaar is veel groter in lichaamsgrote, en heeft ook een veel grotere staart. De snavel van de zwartsnavel ooievaar is bij volwassenen zwart en groen met geel oranje bij jongen. Bij de witte ooievaar hebben de jongen een zwarte snavel en de ouders een rode. De huid rond de ogen van de zwartsnavel ooievaar is bij volwassenen rood terwijl deze bij de witte ooievaar zwart is. De iris van een volwassen zwartsnavel ooievaar is vaal geel/grijs tot vaal blauw, terwijl dit bij de witte ooievaar bruin is. Er is een opvallend meer grijs verwerkt in de bovenste vliegveren bij de zwartsnavel ooievaar. In gedrag bij natuurlijke broed gebieden verschillend de zwartsnavel ooievaar ook van de witte ooievaar. De zwartsnavel ooievaar nestelt normaal op 200-300 meter afstand van elkaar, en is gewoonlijk minder tolerant naar mensen toe dan de witte ooievaar. Ook in gevangenschap is de zwartsnavel ooievaar nerveuzer en temperamentvol, is liever solitair en agressiever dan de witte ooievaar.

Er zijn ook waarneembare verschillen tussen de op en neer gedragingen en tijdens dreiging.

 

 

BESCHERMING

Deze soort staat op een lijst van Appendix 1 van de Cites bijeenkomst welke internationale verkoop verbied.

Hij is in zijn totaliteit beschermd door de overheid in de Sowjet Unie, Japan en Korea, wat echter niet heeft doen voorkomen dat de zwartsnavel ooievaar kompleet is uitgestorven in 2 van deze landen. Eventueel in gevangenschap levende zwartsnavel ooievaars kunnen wel eens een zeer belangrijke rol gaan spelen in het behoud van deze soort, als de natuurlijke wilde populatie nog verder achteruitgaat. Meer dan 100 zwartsnavel ooievaars zijn op dit moment verdeeld over verschillende dierentuinen in de wereld. Hoewel de zwartsnavel ooievaars zich niet zo makkelijk aanpassen in gevangenschap als de witte ooievaars, zijn een aantal zwartsnavel ooievaars toch al wel tot goede broedsuccessen gekomen. Re introductie programma’s zijn zeer wenselijk in Japan en Korea, maar hebben alleen zin als de ecologische condities geschikt zijn om te overleven. Terwijl we overeengekomen zijn dat het broeden in gevangenschap wenselijk is, raden we toch ook streng aan dat er een beperking komt op de mogelijkheid om wilde jongen uit hun nesten weg te halen en aan allerlei dierentuinen te leveren. Alleen die dierentuinen die zich strikt toeleggen op het aanbieden van faciliteiten en goede broedprogramma’s mogen nog nieuwe jongen aangeleverd krijgen.

 

 

BEDREIGING

In de middel eeuwen was deze ooievaar gewoon in Japan tot 1879 en nestelde zelfs in het centrum van Tokyo, op de daken van boeddhistische tempels. Hun aantal ging drastisch achteruit tijdens de Meiji Era (1868-1912) met name doordat er illegaal op hem werd gejaagd. Vele broed bomen van de nog aanwezige populatie werden gekapt tijdens de 2e wereld oorlog. En de paar overgebleven zwartsnavel ooievaars gingen ten onder door insekticiden tijdens de jaren 1950 en 1960. Het laatste broedsucces in Japan vond plaats in 1959, waar 3 jongen groot groeiden uit 2 nesten. Verschillende broedpogingen in de jaren 60 leverde geen jongen op. Deze soort is in Japan nu compleet verdwenen als broedvogel. In de Sowjet Unie is de oorzaak van de achteruitgang te vinden in het platbranden van de bossen en het kappen van bomen, die gebruikt werden als broedplaats. Drainage van de natte gebieden en het verstoren van de natuurlijke evenwicht al daar door grote stuwdammen en krachtcentrales te bouwen. Het vergiftigen van voedsel door chemische insekticiden, stropen en het veranderen van het klimaat, zoals hevige droogte en stormen. Door de recente droogte en het tekort aan nest bomen is er een lage productiviteit van de zwartsnavel ooievaars in het Amoer gebied. In China is de zwartsnavel ooievaar beschermd door de regering.

Hoewel, de jacht en gevangen nemen van de zwartsnavel ooievaars voor voedsel en dierentuinen) te samen met herindeling van het landschap voor landbouw een ware bedreiging vormen voor de vogels. Sommige Chinese dierentuinen verkopen ze weer aan buitenlandse dierentuien. Op een nest in de Heijlong provincie, China konden slechts 4 jongen in het wild wegvluchten over een periode van 18 jaar, de meeste van de anderen werden gestroopt door mensen. De nesten zelfs en soms ook de bomen werden meegenomen voor brandstof. Overwinterende zwartsnavel ooievaars in Zuid-centraal China werden gedood door vergif dat gebruikt wordt bij de jacht op eenden, en ze worden bedreigt door overbevissing. Waardoor hun voedsel aanbod is gereduceerd, verder is de opkomende industrie en het verbouwen van voedsel op vroegere foerageer gebieden en andere activiteiten van mensen een grote bedreiging. De Nesten worden vaak door kraag beren leeggeroofd en ook de inheemse bevolking eet het vlees graag. Terwijl de Chinese eetstokjes uit de beenderen van de poten maken. In Japan waar deze ooievaar als het zinnebeeld van een lang leven gold, waren er in 1964 nog maar 13 over tegenover 25 in 1960. Daar zij zich in de vrij natuur niet meer voortplanten, mogelijk als gevolg van giftige insektenbestrijdingsmiddelen, heeft men nu voor de allerlaatste paren reusachtige kooien gebouwd.

 

Laatste wijziging op: 07-07-2007 20:20