Nieuwe pagina | Nieuwe pagina | Berthus en Nelly Oktober | Telefoonkaarten japan | Nieuwe pagina | Nieuwe pagina | Cuttlebug embossing folders en stanzen | Double Do Alfabet | Nieuwe producten cuttelbug Verkrijgbaar!!!! | Kaarten gemaakt met de cuttlebug | Algemene informatie | E-mailformulier | Gastenboek | Weblog | Abdim ooievaar | Afrikaanse Gaper | Afrikaanse Maraboe | Afrikaanse Nimmerzat | Afrikaanse Wolhals Ooievaar | Hamerkop ooievaar | Indische Gaper | Indische Maraboe | Indische Nimmerzat | Indische Wolhals Ooievaar | Jariboe | Javaanse Maraboe | Maleise Nimmerzat | Schimmelkop Ooievaar | Schoenbek Ooievaar | Vorkstaart Ooievaar | Witte Ooievaar | Zadelbek Ooievaar | Zwartnek Ooievaar | Zwarte Ooievaar | Zwartsnavel Ooievaar | Wantlist Stork Stamps | Ooievaars postzegels | Ooievaar telefoonkaarten | Double Stork items | Ooievaar postzegellijst | Maximumkaarten | 1e Dagenvelopen | Ooievaar boeken en folders | Ooievaarverzameling | Ooievaarkaarten | Ooievaars schedels en skelletten | kerstkaarten met de cuttlebug

 

HAMERKOP OOIEVAAR  

SCOPIDAE  /  SCOPUS UMBRETTA

 

 

ANDERE BENAMINGEN

Frankrijk             :  Ombrette Africaine
Afrika                  :  Homa Hoentje
Duitsland             :  Schattenvogel          
  
Lengte                :  56 cm
Gewicht              :  460 gram
Spanwijdte          :  92 cm

 

                   

UITERLIJK

De Hamerkop is een stevige bruine vogel met een ruige kuif en heeft een flinke snavel. Beide sexen zijn gelijk.

De forse kop en het zwaargebouwde lichaam wekt op foto’s altijd de indruk dat we hier te maken hebben met een flink uit de kluiten gewassen vogel maar het tegendeel is waar, want de hamerkop is maximaal 60 cm groot vergelijkbaar met zee meeuw. De achterwaarts gerichte kuif is op de grond wel opvallend, maar niet in de lucht. Ze hebben korte poten.De brede afgeronde vleugels steken in rust achter de staart uit.Zijn korte staart en hamerkop zorgen voor een markant silhouet.Veren kleed is dof bruin met zwakke tekeningen van grijs en lichtbruine

purperachtige glans boven op de delen en slagpennen.Snavel is recht, lang en zijdelings samengedrukt, de punt van de bovensnavel is omlaag gebogen. De ogen zijn net als zijn poten donker.

 

 

NAAM

De naam Hamerkop houdt direct verband met de vorm van de kop, want met een beetje fantasie lijkt deze op een flinke klauwhamer.

 

 

GELUID

Maken een heel hoog schel lachend geluid. Het begint langzaam maar dan steeds sneller en luider. Als een begint volgen anderen ook.

 

 

CHROMOSOMEN

Aan de hand van een chromosomen onderzoek is bepaald dat de Hamerkop een eenling is binnen de orde van ooievaars achtigen. Nog zo’n eenling is de schoenbek ooievaar deze worden echter ook wel eens samengevat als zijnde een familie. Aan de hand van een chromosomen onderzoek kan ook het geslacht worden bepaald, in dierentuinen is dit voor het fokprogramma van groot belang.

 

 

VOORKOMEN

De Hamerkop komt in Zuid-West Arabië voor. In het Midden Oosten. Hij leeft in bosranden langs waterrijke gebieden ten zuiden van de Sahara en op Madagascar, behalve in de droge gebieden.

 

  

BIOTOOP

Moerassen, rivieren en meren, langs de oevers.

 

 

VOEDSEL

Hamerkoppen eten ‘s werelds langste aardwormen, die wel 6,70 m lang kunnen worden.  In vogelparken zoals in Walsrode worden ze gevoerd met eendagskuikens, die ze in een keer doorslikken. Kikkers vormen het belangrijkste voedsel. Hij vangt ze meestal in de schemering en waadt daarbij door ondiep water. Hamerkoppen komen na de regens samen bij opdrogende plassen in overstroomde gebieden. Vissen blijven achter in de plassen en vormen een feestmaal voor de hamerkoppen. De hamerkop waadt en snaait vissen, kikkers en andere waterdieren (zoals kreeft, schaaldieren en kleine gewervelde dieren) uit het water, soms nadat hij zijn prooi met zijn poten uit de modder gejaagd heeft.

 

 

VOEDSEL GEBIEDEN

Hamerkoppen komen na de regens samen bij opdrogende plassen in overstroming gebieden. Vissen blijven achter in de plassen en vormen een feestmaal voor de Hamerkoppen. De Hamerkop waadt en snaait vissen, kikkers en andere waterdieren uit het water, soms nadat hij zijn prooi met zijn poten uit de modder gejaagd heeft.

 

 

VLIEGWIJZE

In de vlucht maakt de Hamerkop nogal schokkerige neerwaartse bewegingen. De brede afgeronde vleugels steken in rust achter de staart uit.

 

 

BALTS/HOFMAKERIJ

Danst als begroeting ceremonieel, maakt daarbij plompe sprongen en ze leggen hun koppen in hun nek.

 

 

BROEDTIJD

De Hamerkoppen broeden in Kenia tussen Januari en Maart.

 

 

HAMERKOP/MENS

Hamerkoppen zijn niet erg schuw, en met de nodige omzichtigheid tot op enkele meters te naderen.

 

 

ANDERE OOIEVAARS

In Lake Baringo (Noordwesten van Kenia), leven Hamerkoppen naast Afrikaanse Nimmerzatten. Hun geringe grootte ten opzichte van deze andere ooievaars valt direct op.

 

 

HAMERKOPPEN ZIJN NUTTIG VOOR ANDERE VOGELSOORTEN.

Wanneer de Hamerkoppen het nest na het broedseizoen verlaten, wordt dit soms ingenomen door andere vogelsoorten die er hun jongen grootbrengen. Zo is het bekend dat Verraux’s uilen of melkwitte oehoe’s, kerkuilen, valken, en nijlganzen dit doen.

 

 

NESTBOUW

Een paartje Hamerkoppen is een groot deel van hun tijd bezig met het nest, dat zich op grote boomtakken tegen de stam van de boom bevindt. Soms tot wel 20 meter boven de grond of op een richel of een klif, maar ook

wel op de grond. Nesten kunnen wel enkele honderden kilo’s wegen. Het paar bouwt het nest van takken en oever modder. Als het klaar is heeft het de vorm van een oven en een doorsnede van wel 2 meter. Ze zijn er zo’n 6 weken mee bezig. Eerst wordt de schaal gemaakt, in dit stadium worden de bouwende Hamerkoppen nog wel eens verjaagd door Reuzenoor uilen. De wanden en de ingang worden gemaakt voor het gat, dat 1 meter hoog is. De ingang is naar buiten en beneden gericht, zodat de terugkerende vogels omhoog vliegen, direct de 60 cm lange tunnel in, die naar de nestkamer leidt. De nest kamer is 30-50 cm in diameter en bekleed met zorgvuldig ineengevlochten takken. Om deze nestkamer te bereiken moeten de Hamerkoppen vanaf de invlieg opening soms wel een meter overbruggen. Vaak zijn er meerdere nesten bij elkaar. De nesten gaan meerdere jaren mee. Ze voegen steeds weer materiaal toe. Het mannetje versiert de buitenkant met helder gekleurde voorwerpen. Het nest invliegen gebeurd met grote nauwkeurigheid want, hoewel het kolossale nest anders doet vermoeden, is de vliegopening erg klein- meestal 13 tot 18 cm in diameter. Vlak voor de vogel het nest bereikt, vouwt hij zijn vleugels samen en schiet als het ware naar binnen. De in vliegtunnel bevindt zich aan de zijkant en het bouwwerk is rondom verder dicht. Het merendeel van het materiaal wat de Hamerkoppen gebruiken voor hun nest zit in het dak verwerkt, bij sommige nesten kan dat een dikte hebben van ongeveer een meter, en is dan ook nog eens waterdicht, zelfs tijdens de zwaarste tropische regenbuien. Het dak is bovendien zo sterk dat het een mens kan dragen.

 

 

EIEREN

Hamerkoppen leggen 3-7 eieren, die door beide ouders worden uitgebroed. Eieren komen met zulke grote tussenpozen uit dat het eerste kuiken het nest kan verlaten voor de laatste uitkomt. Het broeden duurt ongeveer 30 dagen. De jongen maken hun eerste vluchten als ze ongeveer 7 weken oud zijn, maar keren nog meer dan een maand lang ‘s nachts terug om te rusten in het nest. Het duurt na het uitbroeden van de jongen ongeveer nog 50 dagen voor ze daadwerkelijk uitvliegen. Echt zeker is dit echter niet, omdat het moeilijk is om in het nest te kijken.

 

 

VERTALING DER HAMMERKOPF DOOR LARS LEPPERHOFF,LIEBEFELD/SCHWEIZ

 

 

IN DE VRIJE NATUUR

Toen ik op een nacht in Juli het vliegtuig in Ouagadougou verliet en mij de vochtige hitte, en de opmerkelijke naar aarde ruikende lucht tegemoet kwam van het Afrikaanse continent. Rekende ik er niet op dat ik in dit West Afrikaanse binnenland een korte ontmoeting zou hebben met de hamerkop ooievaar. Omdat er in eerste instantie ontroering was dat ik mijn eerste voet op het Afrikaanse continent zette, wat een bijzonder eigenaardig en eenmalig gevoel was. Het was een hete, zomerse dag, zoals die daar zoveel zijn in Burkina Faso. Toen wij met een groep Zwitsers een uitstapje maakten om de olifanten van Boromo op te zoeken en de Volta waterval overstaken.

Na deze indrukwekkende belevenis, om olifanten in het wild te zien, sloegen we een zijweggetje in voor een lange terugweg naar de hoofdstad van Ouagadougou recht door het heuvelachtige landschap de straat af. Het omringende landschap was groen en scheen steeds dichter te worden. Ik was verbaasd, om hier zo’n weelderige groene vegetatie aan te treffen, die bij navraag bij onze begeleider ten westen van de hoofdstad constant groen blijft. De plantenwereld bestaat voornamelijk uit acacia’s. Vergezeld met de Baobab of apebroodboom in het open landschap. Steeds weer hoorde ik de schelle schreeuwen van Papegaaien, die vanuit de bosjes heen en weer vlogen, zo snel dat je ze nauwelijks zag. Na een lange hobbelige weg over de zandvlakte begaven we ons naar het dorpje Sabou, dat bekent is geworden door de krokodillen. De krokodillen zijn daar heilig, en er word hem daarom geen pijn gedaan. Smakeloos is echter de manier waarop de bewoners van Sabao geld verdienen aan de krokodillen. Tegen betaling van een bepaald bedrag wordt dit reptiel een levende haan om op te eten toegeworpen of alleen maar voor gehouden. De inwoners zelf kwamen natuurlijk niet kijken, maar belaagden ons wel met allerlei ander zaken om te proberen een blanke wat te verkopen. Ik was blij dat ik een beetje achteraf aan de oever van de mare kon staan uit het zicht van de krokodillen. Het was een schitterend beeld dat ik zag. Het kleine meer was met weelderige vegetatie omgeven. Aan de overkant groeide riet, en grote bomen omringden het meer. Plotseling zag ik een kleine opmerkelijke onwaarschijnlijke reigerachtige vogel, zo leek het mij te zien aan de gedrongen kop. Niet ver van mij vandaan liep hij aan de overkant in het hoge gras. Toen ik door mijn verrekijker keek, zag ik een bruine, geheimzinnige vogel die geruisloos wegvloog en verdween in de dicht begroeiing. Ik kon echter nog net vaststellen dat dit dier bij het wegvliegen zijn nek gestrekt had, zoals de ooievaars dat plegen te doen. Toen ik langs de oever liep, langs de zonnende krokodillen, ontdekte ik nog meer van deze eigenaardige vogels, die zich verdekt op hadden gesteld. Zodat ik ze niet volledig op grote kon in schatten. Ik zag ze even in het hoge gras en in het riet zitten, tot ze plotseling met snelle schreden bijna geluidloos opvlogen om zich in het open veld te gaan zitten. Ze waren ook niet in grote groepen te zien, maar vaker alleen. Even later werd het me duidelijk dat het hier om de hamerkop of schatten vogel ging. Een in Afrika en Madagascar met name in het droge noordelijke deel levende wijdverspreide en veelvuldige hamerkop. De betiteling schatten vogel is overigens zeer treffend, omdat het dier in de natuur vaak alleen als een schat verschijnt. Ik zou nog voldoende de gelegenheid krijgen, om  deze uitermate interessanten vogels beter te leren kennen.

 

 

DE HAMERKOP OF SCHATTEN VOGEL.

Er zijn ontelbare legende bekend over de hamerkoppen, die men in hun leefgebied Afrika met een bijzonder respect benaderd, omdat men hem magische krachten toekent. Opmerkelijk zijn hun grote indrukwekkende nesten, die uit ongeveer 8000 takjes gestaan. En weegt 100x zwaarder dan de vogel zelf. Lars Lepperhoff heeft deze hamerkop ooievaar in gevangenschap in een volière en in de vrije natuur bestudeerd. Hoewel de hamerkop of schattenvogel in het Afrikaanse continent niet zeldzaam is, ziet men hem in dierentuinen of vogelparken in Duitsland en Zwitserland nauwelijks. In Franse tuinen ziet men deze vogel vaker, waarschijnlijk door vroegere import uit de voormalige koloniën van dit land. Er is maar weinig informatie over deze interessante vogel te vinden. Zeer te vermelden waard zijn zeker de reusachtige nesten, waarin zich een kleine broedkamer bevind. Ik had de gelegenheid om de hamerkop te leren kennen in een door mensen beschermd gebied nabij het park des Oiseaux in Villars-les-Dombes, Frankrijk, en kort in vrijheid in Burkina Faso in West Afrika.

 

 

SYSTEMATIEK

Scopus Umbretta is een eigen soort en is een eenling in de systematiek. Met behulp van DNA-onderzoek (bloedonderzoek) stelde men vast dat de hamerkop een plaats vindt tussen reigers en flamingo’s en hij is ook familie van de ooievaars en schoenbek ooievaars. Zo komt het dus dat het verwarrend is om te bepalen en niemand kan echt zeggen tot welk geslacht deze hamerkop vogel nu eigenlijk behoord. Het oudste onderzoek naar deze vogelfamilie gaat terug naar de archeologische vondsten uit het vroegere Pliocan in zuid Afrika. Bij vergelijkend onderzoek heeft de snavel het meeste weg van die van de schoenbek ooievaar, en de schuit bek reiger.

De hamerkop heeft een kam aan de buitenkant van de middelste teen nagels zoals reigers dat hebben, met een losse achterteen zoals flamingo’s. De eieren zijn wit zoals bij ooievaars en doen zicht te goed aan parasieten wat alleen bij plevieren bekend is. Zijn houding en het gedrag van de hamerkoppen zijn op zichzelf staand. Al deze eigenaardigheden zijn verwarrend om zijn eigenlijke herkomst goed te kunnen bepalen en daarom vormt deze hamerkop een eigen soort binnen de ooievaarsachtigen dat wel klopt denk ik.

 

 

UITERLIJK

Opvallend aan de hamerkop is zijn lange, zware en brede recht, tot spits toelopende snavel. Een mooie veren kuif is zichtbaar recht tegen over de snavel, steekt naar achteren en houd dan ineens abrupt op is in ieder geval niet opgezet. De hamerkop is ongeveer 56 cm groot en weegt 470 gram. Zijn veren kleed is chocolade bruin, en zijn staart punten zijn iets donkerder bruin. Zijn poten zijn zwart, Zijn hals en zijn poten zijn opvallend kort voor een in moerasland levende vogel. De hamerkop zoekt zijn voedsel echter in zeer ondiep water, waarbij zijn lichaamsbouw natuurlijk weer goed van pas komt. Het is een eenvoudige vogel, die vanwege zijn bescheiden kleur in zijn veren kleed niet direct opvalt. Hij zit vaak op de takken voor het nest, en is daardoor goed verstopt. Ook in de natuur valt hij vaak pas op, als hij wegvliegt. Zijn langzame, bijna geruisloze vleugelslag doet mij aan dat van een uil denken.

 

 

DE ONTMOETING EN DE ZOEKTOCHT IN HET PARK DES OISEAUX IN VILLARS-LES-DOMBES

Tijdens de periode dat ik werkzaam was in het Franse Park des Oiseaux bij het appartement Ain, iets ten westen van de Zwitserse grens bij Genf, had ik de gelegenheid om vaak in de grote vrijvlieg kooi te zitten. Aan de bezoekers die zich op het terras bevinden zijn deze vogels allang gewend. Ongegeneerd lopen ze triomfantelijk heen en weer over het schuin naar beneden lopende bezoekers platvorm, en zitten ook op het hek. Wanneer er echter een ondeugend kind over het hek klimt, wordt deze argwanend in de gaten gehouden. Vele vogels worden gealarmeerd en vluchten. Ook als de hokken schoon gemaakt moeten worden vliegen ze weg. Ze hebben geleerd dat de bezoekers op het terras niet gevaarlijk zijn, maar worden wel angstig als de mens op een ongewone wijze dwars door de volière loopt. Deze vogels die in de vrij vlieghal rondvliegen zijn niet op soort uitgezocht. Zo kun je er reigers, lepelaars en natuurlijk ook de bruine, onmiskenbare hamerkop die de bezoekers daar verwachten zien. In deze grote volière komen de hamerkoppen volledig tot hun recht, en ze kunnen zich naar hartelust uitleven. De vrijvlieg volière is ongeveer 1200 kubieke meter breed en circa 9 meter hoog. De hamerkop heet in het Frans Ombrette Africaine.

 

 

NEST

Als je deze vogels goed observeert kun je ook hun grote nesten herkennen, die ze in wilgenbosjes en berken bouwen die in de vrijvlieg kooi groeien. Er wordt wilgen schors in een teil klaargezet. En dat materiaal wordt dankbaar door de hamerkop verder getransporteerd. Ze bouwen zeer vakkundig hun nest, en het moet iedere keer hersteld of verbeterd worden. Het viel mij op dat een en het zelfde paar naar twee nesten vloog en aan deze nesten bouwde. Men weet inmiddels dat het hamerkop paartjes probleemloos over enige nesten beschikken kunnen. Deze verzameling van hamerkop nesten, vaak zelfs in dezelfde boom wijst er waarschijnlijk op dat hij normaal gesproken in kolonies nestelt. Dit vermoeden bleek echter niet te kloppen, omdat men tegenwoordig weet, dat de nesten vaak van een en hetzelfde paartje afstammen. Veelal worden ze niet volledig afgemaakt en sommige ook nooit.

Dat werkelijke broednest is derhalve van zeer grote omvang. Men zou niet kunnen denken dat deze kleine vogel zulke grote bouwwerken kon maken, en het is zo sterk en meestal zo goed tussen boomtakken verankerd dat er een volwassen man op zou kunnen staan. Deze nesten worden zonder twijfel als een wonder in het dierenrijk gezien. Het bestaat uit ongeveer 8.000 verschillende onderdelen, en weegt honderden keer meer dan de hamerkop zelf. Beide vogels bouwen aan het nest. In Zimbabwe werd echter gezien dat er 7 hamerkoppen aan het zelfde nest bouwden, wat een uitzondering is. De nestbouw duurt drie tot 6 weken. Hoewel het wel lijkt of de vogels blijven bouwen, omdat ik ze steeds met nestmateriaal in hun bek zag vliegen. Volgens medewerkers in villars des Dombes beginnen de hamerkoppen met hun nestbouw in November/December. Maar ook in Mei waren de vogels daarmee druk doende. Bij een nestkontrole stak Eric Bureau eens zijn arm in het nest, en deze verzonk daar geheel in tot aan het uiteindelijke hol. De grote nesten die meestal langgerekt zijn, maar vaak ook hoog, hebben een kleine ronde ingang. Het schijnt voor mogelijke vijanden moeilijk te zijn, om deze zijwaartse ingang te vinden. Ondanks dat is het in Afrika bekend dat bepaalde slangen het nest overnemen. De ingang wordt vaak verstevigd en vormt een klein gat. Deze ingang tunnel is ongeveer 10-15 cm hoog en kan bij goede nesten soms wel 60 cm lang zijn. Achter de tunnel volgt uiteindelijk de nestkamer, die zo’n 40 breed is en zo’n 60 cm hoog. Deze kamer is met leem bekleed, dat in het vogelpark voor hen klaar staat. Daar waar het water overloopt in bekkens vinden de hamerkop ooievaars goede slik om mee te bouwen.

 

 

VlUCHT

Ze hebben een rustige vleugelslag en strekken de nek in hun vlucht. Heel af en toe hoorde ik ze een roep uitstoten.

 

 

PARING EN JONGEN

De copulaties kon ik regelmatig waarnemen, maar de meeste waren schijnparingen. Onbekend is waarom de hamerkoppen maar ook andere vogels dat doen. Het komt zelfs voor dat het mannetje zich onder het vrouwtje bevindt. De geslachtsdelen hebben op die manier natuurlijk geen contact met elkaar. De hamerkop die bovenop zit houdt zichzelf in evenwicht met zijn vleugels en zijn kuif gaat op en neer,

 

 

EIEREN/JONGEN

Een normaal broedsel bestaat uit 3 tot 6 eieren, die met intervallen van een tot drie dagen gelegd worden. Beide geslachten broeden, maar het vrouwtje broed toch de meeste tijd. Aan de buitenkant verschillen de mannetjes en vrouwtjes niet. De incubatietijd is ongeveer 30 dagen. Ouders laten de jongen al snel alleen achter in het nest, dus waarschijnlijk is de temperatuur in het nest op een constante temperatuur. De kuikens zijn bedekt met een grauwe dunne donsvacht die al snel vervangen wordt door veren. Al na 6 dagen hebben de jongen een kuif ontwikkeld, en na 30 dagen is hun veren kleed hetzelfde als dat van de ouders. Beide ouders voeren de jongen. Na een nestperiode van 47 dagen vliegen de jongen uit, maar keren nog wel in de avond terug naar het nest gedurende een maand. Het is mij nog nooit gelukt om een jong in het echt te zien. Om in het nest te kunnen komen moeten je armen lang genoeg zijn om met je hand een kuiken of ei te kunnen pakken. In Parc des Oiseaux worden jaarlijks een tot twee jongen grootgebracht. Niet elk paar broed daar jaarlijks. Ongeveer 50% van de eieren schijnt niet bevrucht te zijn en vaak overleven niet alle jongen. Dit hoge uitval getal is ook bij vrij vliegende Hamerkoppen bekend, 78% van alle nesten schijnen niet gebruikt te worden om in te broeden. Wegens hun grote nestbouw zouden de hamerkoppen alleen in grote vliegkooien gehouden moeten worden, wat eigenlijk alleen in dierentuinen en vogelparken te realiseren is. Ook in het vogelpark Walsrode heeft men hamerkoppen in een grote vrij vlieg kooi, waar ze hun interessante nestbouw naar hartelust beoefenen.

 

 

VOEDSEL

In de vrije natuur, bijvoorbeeld am Mare aux Crocodiles in Burkina Faso, vormen met name amfibieën zoals kikkers en kikvorsen het hoofdmenu van de hamerkoppen. Maar echt met zekerheid kan men dit niet zeggen omdat in het naburige land ten noordwesten van Burkina Faso in Mali hij zich voornamelijk te goed doet aan vissen, schaaldieren, wormen en insekten. In vogelpark Frankrijk krijgen ze in schaaldieren en hetzelfde voedsel als reigers, die een eiwit rijke voeding hebben. Dit wordt vaak samen met een schaal kleine vissen aangeboden.

 

 

VERSPREIDING

Gelukkig is de hamerkop ooievaar over het gehele Afrikaanse continent verspreid. Overal kom je deze buitengewoon bijzondere vogel weer tegen, en ze worden met groot respect behandeld. Omdat de hamerkop als magisch beschouwd wordt, wordt er niet op hem gejaagd. Als alles mee zit zou de populatie zich in de toekomst nog uit kunnen breiden.

 

 

ALGEMENE INFORMATIE

De hamerkop is een vogel die talrijke legenden kent en de meest bijzondere voorstellingen te weeg brengt. Deze bewondering heeft hij waarschijnlijk afgedwongen door zijn enorme nest bouw, die ook door andere dieren gebruikt wordt. Zo is het eens voorgekomen dat een mens door een cobra gebeten werd toen deze een ei uit het nest wilde pakken. De hamerkop heeft de rare gewoonte allerlei vreemde voorwerpen mee te nemen in het nest. Zo benutten ze menselijke dingen om hun daken mee te versieren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de lokale bevolking hem speciale voortekens toedenkt. Zo is bekend dat een familie hun woning heeft verlaten omdat een hamerkop over hun huisje vloog en daarbij schreeuwde. De bewoners dachten dat dit ongeluk zou brengen en verlieten hun woning.

 

 

SLOTWOORD

De benaming Hamerkop stamt af van het Afrikaanse woord Hamerkop. Men zegt wel dat een hamer dezelfde vorm heeft als zijn kop. Het is niet zeker maar het zou kunnen zijn dat in Burkina Faso een ondersoort leeft de Scopus Umbretta Minor. Deze ondersoort woont in West Afrika van Sierra Leone en komt in bijna alle delen van Tropische Afrika, zuid Arabië en op Madagascar voor. Des te meer men zich voor deze vogel gaat interesseren, des te meer men gefascineerd wordt door hem. Het is een geheimzinnige vogel, die je nog wel eens voor een raadsel laat staan die je niet zo een twee drie op kan lossen. Het viel mij direct op dat de hamerkop in Burkina Faso zich bij een meertje met exotische vegetatie ophield, zoals ik uit een van de met stro bedekte hutjes zien kon, terwijl ik door krokodillen omgeven was. Net zo interessant was het ook om de hamerkop in Parc des Oiseaux een maand lang te volgen. Als laatste wil ik nog zeggen dat diegene die de moeite neemt om de band nr. 7(Vogel 1) op blz. 215 open te slaan, een mooie foto van een hamerkop paartje vind die hun nest aan het bouwen zijn.

 

 

 

 

 

 

Laatste wijziging op: 13-07-2009 09:08